Christel Samson, voorzitter:
Zoals veel indo’s ben ik in Nederland geboren en opgegroeid. Mijn vader een Nederlander uit Den Haag en mijn moeder een Indische uit Surabaya. Opgevoed met sterke Indische normen en waarden. Het zwijgen, het ongrijpbare verdriet en overgeërfde trauma’s waren duidelijk aanwezig in mijn familie maar ook het nuchtere en de laat je gelden mentaliteit vanuit de Nederlandse roots. De strijd van de dualiteit in mij vierde hoogtij in mijn puberteit. Nu, ervaringen en jaren later, besef ik dat ik een brug kan zijn tussen deze twee uitersten in haat en liefde. Hoe kan ik dat beter laten zien dan in mijn rol als voorzitter van de Stichting.
Jeffrey Ruitenbach, penningmeester
Mijn Verbinding met Nederlands-Indië. Mijn naam is Jeffrey Ruitenbach, geboren in 1992 in Deventer. Mijn roots liggen in Indonesië; mijn vader komt uit Jakarta en mijn moeder uit Bandung. Ondanks dat ik in Nederland ben opgegroeid, heb ik altijd een sterke band met Indonesië gevoeld. Bijna jaarlijks reis ik ernaartoe om familie te bezoeken en de cultuur steeds beter te leren kennen. Mijn interesse in de geschiedenis van Nederlands-Indië is de afgelopen jaren steeds groter geworden. Ik ben nieuwsgierig naar hoe het vroeger was, hoe mijn familie dat heeft ervaren en welke verhalen er nog verteld moeten worden. Daarom vind ik het bijzonder om als lid bij te dragen aan Stichting Nederlands-Indië. Als ‘nieuw bloed’ hoop ik niet alleen te leren van de oudere generaties, maar ook te helpen om de geschiedenis levend te houden voor de toekomst. Iedere ontmoeting en elk verhaal brengt me dichter bij mijn eigen achtergrond. Ik kijk ernaar uit om met anderen kennis en ervaringen te delen en samen het erfgoed van Nederlands-Indië te blijven ontdekken en doorgeven.
Noëlle Thenu, secretaris
Ik ben trots om deel uit te maken van dit bestuur. Geboren en getogen in Deventer draag ik mijn Molukse roots met mij mee. Mijn grootouders kwamen 75 jaar geleden als KNIL-militairen naar Nederland, een reis vol strijd en opoffering. Hun verhaal is een deel van onze geschiedenis.
Ik vind het belangrijk dat deze verhalen blijven leven. Op 15 augustus, wanneer wij stilstaan bij het einde van de Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië, herdenken we niet alleen het verleden, maar kijken we ook naar de toekomst. Het monument waarvoor ik mij inzet is een plek van herinnering én verbondenheid – een plek waar we samen herdenken met de oudere- alsook de nieuwe generatie.
Mijn missie binnen dit bestuur is om deze geschiedenis door te vertellen, zodat wij samen de verhalen van de oudere generaties kunnen blijven delen en leren van het verleden voor meer begrip en verbondenheid.
Jan Jaap de Kroes, bestuurslid
Angelique Refualu, bestuurslidMijn roots liggen in de Zuidoost-Molukken. Mijn grootouders komen van de Tanimbar-eilanden, van Wermanassar. Mijn ouders zijn geboren in de
Betuwe. Ik ook. Ik ben een halfbloedje, de 3e generatie. Molukse vader, Nederlandse moeder. Sinds 1998 woon ik in Deventer. Ik vind dat het verhaal verteld moet blijven worden. Mijn opa is met zijn gezin naar Nederland gekomen als K.N.I.L.-militair. In 2009 en in 2015 hebben we een rootsreis gemaakt naar de kampung. Mijn betrokkenheid naar het Indiëmomument komt eigenlijk van de kant van mijn man. En omdat het bijna ‘in mijn achtertuin’ staat. Als binnenstadbewoonster zet ik mij in voor het Lebuïnuskwartier en dus ook voor dit momument.
Adviseurs:
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
De stichting is ingeschreven bij de KvK onder nummer 08157826